Compassion

There is a certain distance between patients and their doctors. I found this distance normal, especially since all rheumatologists and other physicians who are treating me and have treated me maintain this space. This distance is kept to ensure a certain level of professionalism. But there is a growing global movement that wants to change this:
COM-Passion for Care.

In April this year Salmaan Sana talked about his experiences as a medical student. He found there was an important element missing in his training to become a doctor: compassion. He wasn’t taught to show compassion to his patients. So with a team of likeminded compassionate people, they decided to change that. This team wrote the Charter for Compassion for Care and is asking people in the healthcare world who ‘want to restore compassion as the core principle of healthcare’ to sign this charter.

Watch Salmaan’s presentation here:

I find Salmaan’s story inspiring and it made me think. Do I show compassion to others if they are hurt or sick? After some soul searching I discovered that since I have rheumatoid arthritis, I am less sympathetic towards other people who are sick or hurt. In my previous job as an assistant manager in a bookshop I showed little compassion towards staff that called in sick. I would be civil to them on the phone, but what I was thinking was: “I have RA and I made it into work! What are YOU complaining about?” Nowadays I sometimes caught myself showing little pity to my son when he hurt himself.

So I decided my behavior was unacceptable. Our society has hardened in the last decade and lacks compassion. The result is that there is little to no compassion in healthcare. This has to change. But this change has to start with me, especially as a parent. If I want to raise an empathic child I will have to give the right example. Signing the Charter on www.compassionforcare.com is the first natural step. I hope many in the medical field will follow my example.

Thank you for your time, take care of yourself and remember to keep passing the open windows.

Compassie

Er bestaat een zekere afstand tussen een patiënt en zijn arts. Deze afstand ervoer ik als gewoon, helemaal omdat alle reumatologen en andere artsen die mij hebben behandeld deze afstand hanteren. Deze afstand is er om een zekere mate van professionaliteit in stand te houden. Er is echter een wereldwijde beweging op gang gekomen die een document heeft opgesteld die mensen moet inspireren om compassie weer het leidende principe in de zorgverlening te maken: COM-Passion for Care. Tijdens TEDxMaastricht werd deze beweging gepresenteerd door student geneeskunde Salmaan Sana. Hij realiseerde zich tijdens zijn studie dat er iets miste in zijn opleiding tot arts. Er werd hem niet geleerd compassie te tonen naar zijn patiënten. En daar wil hij verandering in brengen.

Salmaan’s voordracht was inspirerend en heeft me aan het denken gezet. Toon ik compassie naar anderen toe als zij iets mankeren? Ik ontdekte dat ik minder begaan ben met ziektes en pijntjes van andere mensen sinds ik reuma heb. In mijn vorige baan toonde ik weinig medelijden met personeel die zich, terecht, ziek melde. “Ik heb reuma, maar ben er toch gewoon! Wat zeur je nou?”, dacht ik toen bij mezelf. En tegenwoordig betrap ik mezelf erop dat ik mijn zoon soms weinig mededogen toon als hij zich bezeert. En dat vind ik onacceptabel.

Er is te weinig compassie in onze verharde samenleving. En dus is er ook te weinig compassie in de zorg. Daar moet verandering in komen. Maar die verandering begint bij mezelf, helemaal als ouder. Als ik een barmhartig kind wil opvoeden, zal ik het goede voorbeeld moeten geven. Het ondertekenen van het manifest op www.compassionforcare.com is een logische eerste stap. Ik hoop dat velen in de zorg hetzelfde gaan doen.

©Ferhaan Kajee 28-11-2011

About these ads
Published in: on November 28, 2011 at 9:19 am  Comments (1)  

The URI to TrackBack this entry is: http://dadwithra.com/2011/11/28/compassion/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One CommentLeave a comment

  1. Interesting topic, Ferhaan. I think the last doctor I met who was compassionate towards me was my pediatrician. It’s been a long time.

    -Mitchell


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: